●
ياران شعر
من درخت آتشام، پيامدار آرزو،
سخنگوی پنجاه ميليون عاشق.
اندوه گساران در آغوش من آرام میگيرند
گاه برايشان کبوتری میسازم
و گاه بوتهی ياسی.
دوستان،
من زخمی هستم که هرگز
سلطهی خنجر را نپذيرفت!
نزار قبانی، در بندر آبی چشمهایات...، ترجمهی احمد پوری، نشر چشمه
April 29, 2006 02:59 AM