salam dooste aziz man ye khahesh azatoon daram dooste aziz age behem begid ke araghe khorma albate tarze sakhtesho mamnoon misham eimal www.brentin70@yahoo.com

من بی می ناب زيستن نتوانم
بی باده کشيد بار تن نتوانم
من بنده ي آن دمم که ساقي گويد
يک جام دگر بگير ومن نتوانم

دوستان عزيز سري بمن بزنيد و نظرتان را بنويسيد سپاسگزار مي شوم . درصورت امکان راهنمايي کنيد . دروغ چرا وقتي ميبنم کسي در نميزنه خسته ميشم.

با ديدارتان اميدوارم کنيد . تازه کارم و خواهان حمايت وراهنمايي دوستان

در رابطه با برداشت غير اصولی روشنفکران چپ ايران از مذهب و تاثير فرهنگ اسلامی بر مارکسيست های ايرانی نقل قولی از دفاعيه زنده ياد گلسرخی در دادگاه شاهنشاهی : « ان الحياة عقيدة و جهاد. سخنم را با گفته ای از مولا حسين ، شهيد بزرگ خلق های خاور ميانه آغاز ميکنم . من که يک مارکسيست لنينيست هستم برای نخستين بار عدالت اجتماعی را در مکتب اسلام جستم و آنگاه به سوسياليسم رسيدم. ... از اسلام سخنم را آغاز کردم. اسلام حقيقی در ايران هميشه دين خود را به جنبش های رهايی بخش ايران پرداخته است..... [و در رابطه با مارکس و حضرت علی ] « نزديکی ها ی بسيار وجود دارد »چنين است که ميتوان در اين تاريخ از مولا علی به عنوان نخستين سوسياليست جهان نام برد و نيز از سلمان پارسی ها و اباذر غفاری ها...... بدين گونه است که در يک جامعه مارکسيستی ، اسلام حقيقی به عنوان يک روبنا قابل توجيه است و ما نيز چنين اسلامی را ، اسلام حسينی را تاييد ميکنيم ... » . و اين حرف ها را مقايسه کنيد با تفکرات روشنفکر برجسته ای مانند روزا لوگزامبورگ که در باره مناسبات با مذهب مينويسد . « مارکسيسم انقلابی .... از آن لحظه ای که روحانيون از منبر به عنوان وسيله ای برای مبارزه سياسی عليه طبقات زحمتکش استفاده کنند ، بايد به جنگ عليه دشمنان حقوق و آزادی خود بروند. زيرا هر کس که از استثمار کنندگان دفاع کند... دشمن مرگبار پرولتاريا است.هر کجا که باشند (مثلا ايران ! پرانتز از من ) چه در لباس پليس ، چه در جبهه روحانيت !

در اوايل دوران پهلوی چپ ايرانی بدلايل فرهنگی هيچگاه تمايل شديدی برای تجمع و ديدار رفقا در کافه ها و ميکده ها نشان نمی داد. و اين دقيقا برعکس فرهنگ غرب بود.جرقه بسياری از انقلابات اروپايی از داخل همان ميکده ها زده شد. و حتی نخستين سخنرانی ها و تجمعات نازيستی هم در شرابخانه ها ی مونيخ بود.اما نسل دوم چپ ايرانی تمايل به جنبش چريکی داشتند. چريک های «حرفه ای » بخشا بخاطر دلايل امنيتی و خطر کاهش هشياری و توانايی مقابله نظامی اجازه نوشيدن مشروب را برای خود قائل نبودند. در عين حال روابط جنسی ، تفريح و گردش را هم مغاير انقلابی بودن ميپنداشتند. حتی بعد از انقلاب مثلا رابطه جنسی مهدی سامع از رهبران سازمان فدايی با رفيقی ديگر جنجالی در اقليت بوجود آورد !! [ در حاليکه روابط شخصی حتی چه گوارا ، هرگز به شخصيت واحترام به او تاثيری نگذاشت ]. از طرفی ديگر چپ ايرانی خارج از کشور (در زمان شاه ) بمانند ساير دانشجويان اروپايی و آمريکايی مشکلی با مشروب نداشتند ، اما در عين حال درک آشکاری هم برای مقابله با تفکرات سنتی و مذهبی جامعه نداشتند. و حتی اعمال ارتجائی به آتش زدن ميکده ها و سينما ها در اوايل انقلاب هرگز بطور قاطعانه از سوی روشنفکران محکوم نشد.

برای سياهکل عزيز و البته بقیه دوستان

نميدونم به درد توليد مشرو ب بخوره يا نه !
خوش بختانه این ور دنیا که اسلا م حکومت نمیکنه مجبور به تولید مشروب نیسیتم !
http://pialeh.blogspot.com/

شاد باشی
پ. ن
شبح جان من اصلا نميدونستم که چپ هائ ايرونی مشروب خورای نميکنند و يا قبلا مخالف بوده اند ! چه چيز هائ عجيبی آدم ميشنوه !

اگه یکی پیدا بشه گرفتن شراب را از میوه های مختلف یاد بده خیلی خوبه ها !! کسی نیست؟؟

اردشير جان(21)
به نکته‌ی خوب و درستی اشاره کردی...
البته فکر کنم ديگه مدت‌هاست اين مسايل حل شده اما جای نقد تاريخی‌اش خاليه.

جای بسی خرسندی است که روشنفکر چپ ايرانی پس از تاخيری صد ساله ، توانسته است بتدريج با مشروبات حرامی آشتی کند و بدون شرمساری و ترس از برچسب «خرده بورژوای ليبرال » از اين نوع توليدات لذت ببرد. نکته قابل توجه در اين است که حتی از هزاران مارکسيست تحصيل کرده ايرانی در خارج کشور[ و کسانی که بعد از انقلاب به ايران آمدند و سازمان هايی از جمله اتحاديه کمونيست ها ، حزب رنجبران ، وحدت کمونيستی ، سهند و ... ] را رهبری کردند ،هيچکدام بطور رسمی عليه سايه منفور تفکرات اسلامی ( مثلا در رابطه با روابط جنسی ، مشروب خواری و ..) بر جنبش چپ ، به نقد و مبارزه برنخواستند.و شايد به طور طنز آميز ميتوان گفت که کم يا بيش « مارکسيسم اسلامی » وجود عينی در فرهنگ چپ ايران داشته است.

شبح جان
اگر خيام دمي به اين عرقهاي ساخت اريک(همسايه ارمني گرامي ما) زده بود و يا دستکم يک همسايه ارمني داشت بي گمان چکامه هايش رنگ و بوي ديگري مي گرفت.
شمر

راستی یکی از بهترین جاهای دنیا برای خوردن شراب، در پیک نیک کنار منقل جوجه کباب است که جوجه کباب را داغ داغ از سیخ به نیش کشی و به عنوان مزه بخوری! همممم
لرد به این شکم پرستی، خوب احتمالن زیاده، آن چنان هم نوبر نیست!

من لطفن یک بطر ژنی یوغ. خیلی دوست دارم ببینم چه مزه‏ای است این یکی. از وقتی سقوط کامو را خوانده‏ام در کف‏اش هستم!!
البته با آبرو ریزی این سالیان و از دست رفتن جایگاه سنتی شراب ناب شیراز ( و البته تبدیل خانه‏ها به کارخانه‏های شراب سازی) شراب قرمز بوردو را هم به شدت دوست داریم!

انسان كامل- شراب و قزلباشها
سؤزوموز

قيزيلباشلارين (تورك علوىلرين-على اللهىلرين-گورانلارين) گيزلين يازىلاريندان:

از نوشته هاى قزلباشها (علويان ترك٫علىاللهىها٫ گورانها):
--------------------------------------------------------------------------------------
آدام٫ ارباب-ى كلام !
آدام٫ اهل-ى عيرفان!
آدام٫ اهل-ى ديل!
آدام اهل-ى دم!
آدام٫ اهل-ى موحيببان!

يالاواج حضرتيميز بويورموشدو: "خورما آغاجلارينين يئميشلريندن و اوزوملريندن ايچكى دوزه لديب گؤزه ل بير آزيق الده ائدين!" دييه! بو آزيغين بير آدى دا "دم"دير. كيمى جانلار (قيزيلباشلار) بونا "آغ يازىلى" دييه رلر. اوجاقلى علوى جانلار دا بونا "على دمى" دييه رلر. يئزيدلر ايسه بو گؤزه ل آزيغى "عرق=آراق" دييه آدلانديرارلار.

هن! آدام دم اهلى! و ده عئينى آدام٫ كئيف اهلى. ذاتن بير آدام هم سؤز اوستاسى٫ هم ارميش-اره نلردن٫ همى ده اوره ك اهلى و ده كئيف اهلى اولدو مو٫ اونا "بوتؤو ار" دييه رلر...

ترجمه:

آدم٫ ارباب كلام !
آدم٫ اهل عرفان!
آدم٫ اهل دل!
آدم اهل دم!
آدم٫ اهل محبان!

حضرت پيغامبرمان فرموده بود كه: " از ميوه هاى درختان خرما و انگور شرابى ساخته روزىاى زيبا بدست آوريد" . يكى از نام هاى اين رزق "دم" است. شمارى از جانها (قزلباشان) به اين رزق " آغ يازىلى" مىگويند. جانان علوى اوجاقلى (اجاقلو) هم آنرا " دم على" مىنامند. حال آنكه يزيديان اين روزى زيبا را "عرق" مىخوانند.

آرى٫ آدم اهل دم و نيز همان آدم اهل كيف است. بواقع اگر انسانى هم ارباب كلام٫ هم اهل عرفان٫ و هم اهل دل و اهل كيف باشد٫ آن انسان٫ انسان كامل است.

گئرچه يه هو !!!!!!

حسن آقا جان ۱۵

بابا جان تو که فرانسه بوده ای ديگر چرا اين حرف را ميزنی ؟
البته شايد هم حق داشته باشی چون امثال تو از شراب صداقت و انسانيت مست
طبيعی هستيد .
در ضمن شبح گرامی
اين رفيق ما شکسپير ميگه :
يک پياله شراب به من بدهيد تا تمامی نامهربانی ها را در آن مدفون کنم .
شايد بد نباشد دوستان مبارز جوان هم برنامه ای برای ايجاد تاکستان و شراب گيری و صادر کردن آن به جهان
پس از سقوط اين رژيم بريزند .
اگرچه شراب سازی کار سختی است ولی
کار و لذت توام است .
من يک بار در مراسم صاف کردن و بطری کردن شراب با چندين ملاقه مستی بهشتی کردم
به اميد مستی هائی از اين دست برای تمامی مردم شريف ايران . نانا

والله دروغ چرا ما هرچی میخوریم دیگه مست هم نمی شیم. انگاری توی شرابها هم امروزه آب قاطی کردن.

ممنونم از بابت فرستادن عکس. اميدوارم که اين شوخی ها کار دستم نده.

جاويد پاشين بياين هند بالکن من جون می ده برای کباب درست کردن. و البته مهمون من.

سلام شبح جان..مرسی که دورادور جویای حال ما بودی...اما در مورد شراب... هیچوقت با طعم تلخ و گس مشروبات الکلی نتوانستم کنار بیایم...!شماها چطور این زهر ماری را می خورید و به به و چه چه می کنید را نمی فهمم...!

ندا جون!(10)
آبجو با شراب بوردو می‌ارم بالای ديوار خدمت‌تون اما تلوتلو نخوری بيفتی!؟

هی آبجوها رو تنها نخورين منم هستم.

فمنيست‌گای عزيز!(8)
آخ آخ آب‌جو که نگو! اما گفتی شراب بردو و داغ دل ما را تازه کردی! هر چند اين ساقی ما شراب‌های مختلفی تو بساطش هست اما خب خوردن شراب تو فرانسه اونم در بوردو ديگه واقعا نوبره.

جاويد جان!(7)
اميدوارم به‌زودی در ايران توی ميدون آزادی يه سفره بندازيم کيلومتری و شراب شيراز بنوشيم و بانگ نوشانوشمون تا عرش بره!
البته زودتر از اون فکر کنم توی يه پاب هم‌ديگه رو تو لندن ببينيم. شيطون رو چی ديدی؟

‏سلام شبح جان
‏
‏بابا متن که خيلي‌ ادبي‌ بود. به جاويد حق ميدم. به هر حال من کلا زياد اهل شراب نيستم ‏نوشيندي مورد علاقه من آبجو هستش. تنها شرابي‌ که بعضي‌ موقعه ها ميخورم شراب ‏شيراز هستش البته استراليائيش بخاطر شيرين بودنش ولي‌ بهترين شراب زندگيم رو در ‏بوردو فرانسه خوردم يک شراب خانگي‌ کنار جاده

نه بابا اينجا تازه ساعت ۱۲ ظهر هست و من مشروبی نحوردم !‌فکر کنم انقدر سنگین و عربی نوشتی من نفهمیدم والا من که فارسی و ادبیاتم عالیه ؟!؟!؟!؟ البته قراره که بارون بند بياد و برم خونه دوستی برای کباب درست کردن تو ی حیاط و البته شراب خواری :-)
راستی يادته قرار بود با هم شراب خوری کنيم ( مهمون من ) من هنوز سر قولم هستم هر کشوری که بگی ميام بجز ايران :-)

مداد سفيد عزيز!(5)
بس حکيمانه بود. پس دم را غنيمت است.

جاويد جان!(2)
خب شراب خورده‌یی که متن را متوجه نمی‌شوی اما به بطن ماجرا پی می‌بری!

والد بمانعلی عزيز (4)
نوش! هر کس که غمی دارد می‌داند شراب چه گوهر گران‌بهایی است چون غم را زائل (برای دل مداد سفيد عزيز با همزه نوشتم.)نمی‌کند در تمامی روح می‌گستراند.

در ضمن خداوندگار شبح، مرد باید که صاحب وقت بود، و صاحب وقت کسی بود که شغل وقت اش نه به اندیشه ی ماضی گذرد، نه به تفکر مستقبل :)...

نوش! ناصر خسرو هم چيزی مانند آن نيافته است که غم آدمی به زداید.

مداد سفيد نازنين!(1)
مولوی می‌گه:
می نه در هر سر شر می‌کند
آن‌چنان را آن‌چنان‌تر می‌کند.
و خيام هم که در همين نوشته می‌نويسد:
"پنچ قدح شراب ناب بخورد آنچه اندر او است از نيک و بد از او سر آيد و گوهر خويش پديد کند"
خب کسانی که گوهرشان خباثت است و ضلالت و بلاهت با نوشيدن شراب گوهر خويش نمايان می‌کنند. من و خيام و حافظ و ... ساير تلخ‌نوشان بعد از مستی فقط در می‌فشانيم و مهر می‌ورزيم!
شبح مست‌ ديگه واقعا نوبره!

راستش رو بگم معنی بيشتر کلمه هائی که نوشتی رو نفهميدم ! :-( خوبه که برای بیسواد هائی مثل من چند عکس گذاشتی تا بدونیم موضوع چی هست !
ولی شراب نوشيدن رو بسيار دوست دارم و تقربیا هر رو ز حداقل يک گلاس شراب میخورم :-)
چند سالی ميشه که پزشکان به همه توصيه ميکنند که بهمراه با غذا يک گلاس شرب در روز مصرف بشه برای جلو گيری از بيماری قلبی و سرطان های زود رس و ....

پس چرا آن دیگر خداوندگارِ فضل و اندیشه، میبدی، گوید "خمر اصل خبایث است و کلید کبایر و تخم ضلالت و اساس بلاهت"؟