A musical

AUTHOR: فيلم
EMAIL:
IP: 62.240.41.166
URL:
DATE: 02/11/2005 10:30:00 PM

من هم همراه همه شما بخاطر اين حادثه متاسفم و اندوهگينم...

اولی نيست. آخری هم نخواهد بود. اين غم منو تشديد ميکنه...

شبح گرامی

متشکرم که متن مرا خواندی .
خودت بهتر از هر کسی ميدانی که من در اين وبلاگستان از روز نخست بدون هيچ پروائی همواره سخنان خود را رک و راست و صريح زده و ملاحضه ای از هيچ کس و هيچ چيز نداشته ام .
و چون خود اين شيوه را دارم به تمامی انسانها هم حق اين گونه برخورد را ميدهم
ولی متاسفانه در مورد اين چهار نفر که نام بردم بازی شکل ديگری بخود گرفته هر چهار اينان در عمل ثابت کردند که چون قادر به بحث متمدنانه با من نيستند و کم مياورند
سعی در منحرف کردن حرفهای منطقی با سخنان خاله زنکی و شخصی کنند و اين سبب شد که من هم با شيوه خود با انان برخورد کنم و حال هم باز اعلام ميکنم همه
آزاد هستند هرچه ميخواهند راجع به من بگويند حتی اين چهار نفر !!!!!!!!
ولی برخورد من با انان بنا به حق آزادی خود من ديگرگونه و متفاوت خواهد بود !!!!!
بنابر اين اگر تمايل داشتند ميتوانند از حق خود استفاده کنند و عواقب آن را هم قبول بفرمايند !!!!!
اين نه تهديد است و نه مغاير با آزادی بيان
اميدوارم متوجه شده باشی .
و در خاتمه برايت مثالی مياورم تا بهتر متوجه منظورم بشوی
تو حق برخورد با هر ادمی را داری . درست
حال تو حق انتخاب نوع برخورد را هم داری درست .
تو در بحث با ارنستو منطق و سخنانی را ارائه ميدهی که احتمالا در برخورد با بقالی
حزب الهی محل زندگيت نميدهی مثلا به ان بقال نميگوئی که خدا را قبول نداری يا راجع به مارکس با او سخن بگوئی احتمالا برای او سئوال راجع به چپاول و دروغگوئی رژيم به وجود مياوری
ايا اينطور نيست ؟
به هر حال من فعلا اين ماجرا را همانطور که نوشتم به تاريخ اينده واگذار کردم و در صورت تخطی انان مدرک را کپی کرده و اينجا برای تو و دوستان خواهم گذارد و بعد ادامه خواهم داد .
و بدان اين بار هم تنها به خاطر تو کوتاه امدم
تا به تو که از حيثيتی در اين وبلاگستان برخوردار هستی و خوانندگانت ثابت کنم که اين من نبوده ام که يک بازی کثيف را شروع کرده ام . والسلام

نانای گرامی!(18)
متن شما را خواندم. دوست گرامی من هيچ‌جا شما را بيمار روانی نخواندم گفتم وقتی کسی عصبانی هست نبايد او را تحريک کرد و اين با بيمار عصبی خواندن بسيار متفاوت است. عصبانی شدن اتفاقا نشانه‌ی سلامت روح است. همه‌ی ما عصبانی مي‌شويم و وقتی عصبانی هستيم بهتر است طرف مقابل کوتاه بيايد تا موج عصبانيت فروکش کند. به هر حال برخورد تو و حرف‌ها و فحش‌های ريکی که در وب‌لاگ‌ات به اين و آن مي‌دهی فقط خود تو را فرسوده می‌کند. ممکن است عده‌یی شارلاتان برای‌ات هورا بکشند اما هيچ آدم حسابی که سرش به تن‌اش بيارزد از اين وضعيت خوش‌حال نمی‌شود.
تهديد کردن ديگران که اگر حرفی در مورد تو بزنند تو چنين و چنان خواهی کرد عمل دموکراتيکی نيست. تو که مدافع آزادی بيان هستی داری مي‌گویی هرکس کوچک‌ترين مخالفتی با من بکند من آبروی‌اش را می‌برم. امنيت سخن‌گفتن را از منتقد خود می‌گيری و انتظار داری روی شخصيت تو به گونه‌یی بحث شود که بگويند کار به کار او نداشته باشيد الان يک کلمه‌ی حرف شما موجب عصبانيت‌اش مي‌شود و معرکه به پا می‌کند.
ديالوگ تحکم‌آميز و از موضع بالا موضع آدم را بالا نمی‌برد.
خلاصه دوست گرامی از تو خواهش می‌کنم تمام پست‌هايی که در آن‌ها به اين و آن ناسزا گفته‌یی را پاک کن و سعی کن از اين به پس وقتی عصبانی هستی چيز ننويسی. من نمي‌گويم روحيه شيربرنجی داشته باش يا خاکشير مزاج باش. شور و قاطعيت چيز خوبی است حتا گاهی دادزدن سر اين و آن هم بد نيست اما وقتی از حد بگذرد خاصيت‌اش از دست مي‌رود و تبديل مي‌شود به سلاح کند وبی‌اثر.

سلام شبح جان ... در اين مملكت مرگ هم گزينيشي عمل مي كند ... ساده ترين و سهل ترين گزينش هم هم ميهنان محروممان در چهارمحال و بختياري ست ...

سلام شبح جان ... در اين مملكت مرگ هم گزينيشي عمل مي كند ... ساده ترين و سهل ترين گزينش هم هم ميهنان محروممان در چهارمحال و بختياري ست ...

شبح

برايت مطلبی نوشته ام و در وبلاگم گذاردم
خوشحال ميشوم بخوانيش . نانا

نکاتی درباره براندازی رژيم و قدرت کارگری
htto://www.javaan.net

خبر دهشتناکی است. حتا گريه نتوانست نشان عمق غمگينیم باشد وقتی سالها در چنین کلاسی ریاضی و ادبیات و جغرافیا یاد گرفتم و سالها در چنین کلاسی معلم بودم. دوستان اتحاد - مبارزه - انقلاب

www.werneveshteha.blogfa.com

دوباره همون حرفهای زمان خاتمی. منتها آزادی که ازش حرف می زنن امروز از آزادی‏ای که هشت سال پيش صحبتش بود يه کم فرق می‏کنه.
اون موقع بيشتر صحبت ماهواره بود اگه يادت باشه.
به هر حال فرقی نمی‏کنه. انتخابات است و بايد از آزادی‏های مردم حرف زد!

هزار حرف نگفته گفته بود گیرم همه اینها را توانستید بکنید اما «با رويش ناگزير جوانه چه می کنید». اگر روزنی از این نوميدی ها به سوی اميد باشد در بزرگ شدن همین گلبرگ هاست٬ گو اینکه خیلی هاشان در رهگذار باد مسمومی که دیری است بر سرزمین ما وزیدن گرفته پرپر شوند.

کسی به فکر گل ها نیست :(

کسی به فکر گل ها نیست :(

کودکانی در آتش می ميرند،کودکانی در سوز سرمای زمستان، کودکانی از بی غذايی ، کودکانی از بی محبتی و کودکانی از درد بی دردی.اين درد کشور ما فقط نيست.دردی همه جايی است.منتها هر جا به نوبه و شيوه خاص خودش.يک جا يک کودک تفنگ بر می دارد پدر و مادر يا همکلاسيها و معلمش رو به رگبار می بندد و يک جا هم يک جور ديگه.

شبح عزيزسلام بغير از اميدوار بودن براي فردايي بهتر و سالمتر و خوشرنگتر و والاتر كار ديگري از دستمان ساخته نيست . گهگاه در مقابل حوادث آنقدر كوچكيم كه فقط بايد انگشت حيرت به دهان بگيريم و به ضعف و ناتواني خودمان آگاهتر بشويم. چاره ايي نيست جز اميدوار بودن و ادامه دادن. در ضمن من آدرس بلاگم عوض شده . با بهترين آرزوها . شب و روز خوش.

شبح جان امیدت رو نباید از دست بدهی. این از جانگدازترین اخباری بود که امسال از ایران شنیدم (با اینکه به مسئولین مملکتی مربوط نبود و سرباز معلم هم آنچه به نظرش رسیده، گیرم بی فکر، انجام داده). اگر بنا باشه امیدهامون رو از دست بدیم سالها پیش از دست داده بودیم. باید باشیم تا بهروزی اون مملکت رو ببینیم.

شبح جان دوست گلم؛
مسئله این است که جان آدمی زاد در این رژیم ضد انسانی اهمیت نداره و بی ارزش ترین است.
آره این دور گردونه؟
یا بی دفتی بزرگترهاست که کودکان زنده زنده در آتیش بسوزند!!!!!!!
تا درودی دگر بدرود.

آخ‌خ‌خ‌خ چه بگم ...
من هم در اين‌باره نوشته‌ام ...
... و اين هم سرنوشتِ محتوم ِ ما جهان چهارمي‌ها و پنجمي‌هاي بيچاره ست ديگر، كه صبح ِمان را باخبر كشته شدن هزاران هزار انسان در زلزله شروع و شب ‌ِمان را با خبرِ كشته شدن هزاران هزار انسان در انفجار و سيل به صبح مي‌رسانيم!
اين است ارزش انسان در اين سوي!
...
كار‌مان شده است نوشتن و نوشتن و نوشتن .... يواش يواش داره حال‌ام از خودم به‌هم مي‌خوره !!!
تف بر اين چرخ ِ گردون ، تف!

شبح عزيز وقتی خبر ور شنيدم داشتم کتاب می خوندم يهو شنيدن جزغاله شدن اين بچه های بدبخت اومد جلوی چشمم ...نمی دونم چرا از خودم هم بدم اومد .حالم از دنيا به هم خورد

تسلیت به خانواده این بچه های بیچاره

چشم آموزش و پرورش روشن

تو هم نا امید نباش شبح جان

دور گردون گر دو روزی بر مراد ما نگشت
دائما یکسان نماند حال دوران، غم مخور