ای کاش همین حساسیت منفی که در مورد زبان فارسی که گنجینه مشترک همه ماست دارید نسبت به زبان های بیگانه نیز می داشتید.

دمت گرم

35 ميليون آذربايجاني مصداق بارز خارجي شدند!
8/6/83
http://www.tribun.com/
http://www.vatandash.com/
http://www.shamsnews.com/

نشريه ارمغان آذربايجان به عنوان تيتر اول خود مطلبي را درج نموده است كه بسيار حائز اهميت مي باشد. به دليل حساسيت موضوع عين اين مطلب را از نشريه ارمغان آذربايجان منتشره در 7 شهريور 1383 در اينجا درج مي كنيم:

« سازمان سنجش آموزش كشور وابسته به وزارت علوم, تحقيقات و فن آوري در مرحله انتخاب رشته تحصيلي براي دانشگاه ها و موسسات آموزش عالي كنكور سراسري سال 1383 با صدور اطلاعيه اي در نشريه پيك سنجش مورخ 19 مرداد ماه, انتخاب رشته هاي زبان و ادبيات تركي آذري و زبان و ادبيات كردي را كه قرار بود براي اولين بار از سال جاري در مقطع كارشناسي- روزانه دانشجو پذيرش نمايد, جزو زبانهاي خارجي محسوب كرد!.»

سازمان سنجش آموزش كشور در حالي اين اطلاعيه را صادر كرده است كه 48 ساعت قبل از آن با انتشار دفترچه شماره دو راهنماي انتخاب رشته هنگام توزيع كارنامه و فرم انتخاب رشته داوطلبان در صفحه 61 اين دفترچه تحصيل در رشته زبان و ادبيات تركي آذري در دانشگاه تبريز و در صفحه 61 تحصيل در رشته زبان و ادبيات كردي در دانشگاه سنندج را جزو رشته هاي گروه علوم انساني همانند رشته هاي زبان و ادبيات فارسي و زبان و ادبيات عرب درج كرده بود.

در حالي كه سازمان سنجش در اطلاعيه مورخ 19 مرداد منتشره در نشريه پيك سنجش فقط داوطلبان آزمون زبانهاي خارجي را مجاز به انتخاب رشته هاي آذري و كردي در كنار رشته هاي زبان و ادبيات چيني، آلماني، انگليسي، روسي، فرانسه، ارمني، اردو، ژاپني، ايتاليايي، اسپانيايي و تركي استانبولي نموده است كه اساتيد منتخب براي تدريس در زبانهاي آذري و كردي از بين اساتيد متبحر زبان و ادبيات فارسي گزينش شده اند و اصولاً رسم الخط زبانهاي آذري و كردي با زبانهاي خارجي سنخيت نداشته بلكه با زبان فارسي و عرب هم خانواده مي باشد

اين نشريه بلافاصله با عبدالله رمضان زاده سخنگوي دولت نيز اين مسئله را در ميان گذاشته است و ايشان با سعه صدر و نيك بيني اذعان نموده اند كه:« ضرورتا اين موضوع نبايد يك تصميم سياسي باشد, ممكن است يك تصميم كارشناسي باشد. من بايد بپرسم!»

اين كه آيا تصميم سياسي در پشت اين قضيه وجود داشته است يا نه در آينده معلوم خواهد شد اما نكته مهم اين است كه در حال حاضر تلاش گسترده اي در جريان است تا افكار پوسيده پان آريائيستي مجددا نضج و قوام يافته و بر انديشه و عملكرد سياستگذاران اين سرزمين موثر افتد.

گفتني است دكتر محمد حسين صديق زبان شناس و استاد دانشگاه تهران در خصوص تاريخچه زبان تركي آذري اظهار داشته است“زبان تركي، زبان ايراني است و هفت هزار سال سابقه كتابت در ايران دارد” و بهرام ولدبيگي مدير موسسه فرهنگي كردستان نيز در خصوص راه اندازي رشته دانشگاهي زبان و ادبيات كردي با اشاره به ريشه هاي تاريخي و علمي دو زبان فارسي و كردي و نزديكي اين دو زبان به يكديگر گفت : گسترش و احياي زبانهاي محلي موجب تقويت زبان رسمي كشور مي شود.

خارجي پنداشتن زبان تركي آذربايجاني به معني خارجي بودن بيش از 35 ميليون ايراني است. بهتر است مسئولان و سياستگذاران امور در اتخاذ سياستهاي خود مسائل را از ديدگاه نيك نظري و به دور از مناقشه آفريني مد نظر قرار دهند. ما معتقديم كه ايجاد مناقشه در شرايط فعلي به هيچ عنوان به صلاح نيست.

ميگم شبه جان نظرخواهيت عجب تبليغات بارونه!!!

جالبه من اصلا متوجه فيلتر شما تا به حال نشدم . بی تا

کور شه هر کی تو رو فيلتر ميکنه :(

سلام شبح جان
هي لينكت را عوض نكردم شايد فيلتر را بردارن. اما انگار پر رو تر از اين حرفها يند. ما دوباره اومديم و از سر ذوق دوتا دوتا كامنت گذاشتم

فارسى زبان محلى؟ فارسى زبان سراسرى؟
در طرح پيشنهادى گفته مىشود: زبان فارسی بعنوان زبان مشترک و سراسری ایران بکار گرفته شود. این امر از مبانی منشور جهانی حقوق بشر و پیکار در راه تحقق آن وظیفه ما و در شمار خواسته های مهم دموکراتیک جمهوری خواهان است.

اين بند از مشكلدارترين بندهاى اعلاميه است:

1- اولا اعلان زبان فارسى به عنوان زبان مشترك و سراسرى ايران تماما در ضديت با مبانى منشور جهانى حقوق بشر و مبارزه در راه تحقق آن است. همچو تدبير غيردمكراتيكى در برنامه و مبارزه دمكراتيك مردم و مليتهاى ايرانى محلى از اعراب ندارد.
2- استثنا نمودن زبان فارسى از حكم عمومى فوق و اعطاى موقعيت ويژه "زبان مشترك و يا سراسرى" به آن در جمله بعدى علاوه بر بىاساس بودن٫ ناقض اصل برابرى مليتهاى ايرانى و زبانهايشان نيز است. يا در ايران همه مليتها و گروههاى ملى داراى حقوق برابرند ويا نيستند. يا زبان و مليت فارس يكى از اين مليتها و زبانهاى با حقوق برابر در ايران است و يا نيست.

تركى٫ زبان سراسرى؟-تركى٫ زبان محلى؟
1- تعيين اينكه كدام زبان در ايران "سراسرى" است و كدام يك محلى٫ از وظايف و در صلاحيت نويسندگان و بيانيه هاى سياسى نيست. اين امرى است كه تنها با روش مشاهدات دقيق٫ آمارگيرى علمى و مطالعات جغرافياى انسانى٫ آنهم در محيطى دمكراتيك و شفاف كه در ايران وجود ندارد مىتواند تعيين مىشود. تا آنجا كه به شرايط ايران بر مىگردد زبان تركى كه در شمال غرب٫ شمال شرق٫ جنوب و مركز ايران رايج است به لحاظ پراكندگى طبيعى متكلمين آن٫ زبانى سراسرى در ايران است. زبان فارسى هم پس از هشتاد سال سياست فارسسازى و اقدامات و حمايتهاى دولتى همه جانبه بالاخره موقعيت سراسرى آنهم به لحاظ زبان دوم-دولتى و زبان اجبارى-رسمى را بدست آورده است.
4- امروز در ايران مشخصا دو زبان سراسرى وجود دارد: تركى٫ كه زبان سراسرى به مثابه زبان اول بخش عمده اى از مردم ايران است و فارسى كه موقعيت زبان سراسرى به عنوان زبان دوم بسيارى از ايرانيان را با اعمال سياستهاى تبعيض آميز و غيردمكراتيك دولتى در قرن بيستم پيدا نموده است. نيروهاى سياسى فارس-سراسرى مىبايست از محلى ناميدن و محلى تلقى نمودن زبان تركى در ايران اكيدا خوددارى نمايند. زبان تركى در ايران زبان محلى نيست بر عكس تنها زبان سراسرى رايج در ايران است٫ حتى به اين اعتبار زبان فارسى در مقايسه با تركى كه احتمالا به جز بلوچستان در همه جا حضور دارد زبانى محلى است.
5- هر راه حلى كه در آن زبان تركى به عنوان زبانى محلى فرض مىشود٫ راه حل نيست٫ خود مانعى بر سر راه حل مسئله ملى در ايران است.
6- هر گونه تغييرات و دخل و تصرف دولتى و اجبارى حادثه در وضيعت زبانهاى رايج در ايران مانند ارتقاء موقعيت زبان فارسى به عنوان زبانى سراسرى و يا رسميت پيدا كردن آن به عنوان تنها زبان رسمى دولت مركزى ايران پس از به روى كار آورده شدن دولت پهلوى٫ فاقد مشروعيت و حقانيت بوده و از طرف ارگانهاى فرهنگى و سياسى صلاحيتدار مليتهاى ايرانى به رسميت شناخته نخواهند شد و طبيعتا در بازسازى و ساختار ايران دمكراتيك هرگز ملاك عمل قرار نخواهند گرفت.

جمهوريت خواهى فارسى و مسئله ملى در ايران (رحيم حنائى زاد)

فارسى٫ زبان مشترك مليتها؟
1- تعيين زبان "مشترك" ايران (كه بهتر است به جاى آن زبان "رابط" ناميده شود) به ويژه با روح اين اعلاميه كه مدافع پروژه فدراليسم ملى و پلوراليسم فرهنگى در ايران است ناسازگار و مخصوصا گفتن اينكه اين زبان بايد زبان مشترك باشد نقض غرض است.
2- اين زبان مشترك براى چه كسى تعيين مىشود٫ قصد از ايران چيست؟ "مليت"هاى ايران و يا "دولتهاى فدرال" مليتهاى ايران در ايرانى دمكراتيك؟
3- تنها مىتوان از زبانهاى رسمى دولتهاى فدرال ايران (كه همه زبانهاى رايج در مناطق ملى ايران را شامل مىشود)٫ زبان-زبانهاى رسمى دولت مركزى (دو زبان تركى و فارسى) و زبان-زبانهاى رابط بين دول فدرال ايران صحبت نمود.
4- اين گفته بر اساس فرضهايى است كه ديگر درستى آنها در ايران تماما زير سوال است. از جمله اين فرض كه زبان فارسى كماكمان تنها زبان رسمى و دولتى ايران و بنابراين زبان رابط ملل و دول فدرال اين كشور خواهد بود و مليتهاى غيرفارس هم ملزم به آموختن آن.
5- بحث از "زبان مشترك شهروندان و مليتها" در كشور كثيرالمله ايران بحثى زائد و بىمعنى است. اگر قصد٫ "زبان رابط بين مليتهاى ايرانى" است٫ مشخص نمودن يك و يا چند زبان رابط براى مليتهاى ايرانى نه تنها خارج از صلاحيت روشنفكران٫ شخصيتها و گروههاى سياسى بلكه خارج از صلاحيت دولتها نيز است. زبان مشترك و يا رابط مورد قبول همه ملتهاى ايران ويا بين چند مليت و مردم٫ طى روندهاى طبيعى و غير طبيعى و در طول تاريخ و به طور خودجوش مىبايست انتخاب شود. زبان مشترك بين يك و يا چند مليت ايرانى نبايد از طرف دولت و يا مقامات رسمى ديكته شود. وقتى دولت حق تعيين كردن زبان مشترك را ندارد (كه نبايد هم داشته باشد) پس يك گروه و يا شخصيت سياسى به چه حقى براى مردم زبان مشترك تعين مىكند؟ اينها تنها مىتوانند آرزو٫ ترجيح و يا پيشنهاد خود براى انتخاب زبان فارسى به عنوان زبان مشترك مليتهاى ايرانى را بر زبان آورند. بخصوص اكنون كه روشنفكران غير فارس به زبان فارسى حساسيتى منفى پيدا كرده اند ممكن است در شرايط آزاد٫ اين زبان را به عنوان يكى از زبانهاى رابط بين مليتهاى ايرانى هم پذيرا نشوند.

فارسى٫ زبان رابط بين دولتها؟
1- اعلام زبان فارسى به عنوان "زبان رابط بين دولتهاى فدرال" ايران نيز مطلقا غيرقابل قبول است. زبان و زبانهاى رابط بين دولتهاى فدرال ايران توسط استشارات و مذاكرات سياسى بين اين دولتها٫ تصويب تك تك مجالس ملىشان و بر اساس توافق همگانى همه مليت هاى ايرانى صورت خواهد پذيرفت نه بر اساس كودتاى انگليس٫ خواسته قوم فارس و يا اتخاذ تصميم از طرف اشخاص وسازمانهاى سياسى منسوب به مليت فارس و يا حتى دولت.
2- اساسا نيازى به تعيين زبان رابط بين دولتهاى فدرال و يا زبان و زبانهاى دولت مركزى در ايران دمكراتيك قبل از فدرال شدن آن نيست. تصميم بر مناسبترين زبان و يا زبانها به عنوان زبان و يا زبانهاى رابط بين دولتهاى فدرال ايران٫ پس از آزاد شدن و رسمى شدن تمام زبانهاى ايران و پس از مدتى (يكى دو نسل) تعليم و تعلم به آن زبانها در مدارس و كاربرد رسمى هر كدام از آنها در ادارات و دولت و با توافق دولتهاى فدرال فارسستان٫ آذربايجان٫ كردستان٫ تركمنستان٫ عربستان٫ بلوچستان مىتواند صائب باشد.
3- علاوه بر آن در انتخاب زبان و يا زبانهاى رابط بين دولتى البته خواست همه ملل٫ گذشته شرايط تاريخى٫ جمعيت هر زبان٫ زبانهاى كشورهاى همسايه٫ وجود ادبيات مدرن و دمكرات و لائيك...مىتواند موثر باشد كه به گمان ما تركى از اينجهات بىشك بر فارسى ارجحيت دارد.
4- ما مشخصا خواهان اعلام دو زبان تركى و فارسى به عنوان زبانهاى رابط بين دولتهاى فدرال ايران هستيم و در صورت عدم قبول اين پيشنهاد٫ طرفدار اعلام زبانى بين المللى كه زبان ملى و مادرى هيچ مليت ايرانى نباشد٫ مانند انگليسى به عنوان زبان رابط بين دول فدرال ايران مىباشيم. مليت ترك دغدغه اى و مجادله اى براى اعلام نمودن و حفظ زبان فارسى به عنوان زبان ملى خويش و يا زبان مشترك بين مليتهاى ايرانى و يا زبان سراسرى آنها ندارد. تمام هم و غم خلق ما كسب حقوق برابر براى زبان تركى با فارسى در ايران است.

يك زبان رسمى؟-دو زبان رسمى؟
1- اينكه زبان فارسى پس از اين تنها زبان رسمى ايران باشد فرضى تماما غيرواقعى و نادرست است. چه كسى گفته است كه كشور بايد يك زبان ملى داشته باشد؟ مىبايست تمام زبانهاى رايج در ايران رسمى شوند. در يك كشور به تعداد مليتهاى ساكن در آن كشور زبان ملى وجود دارد كه همه شان هم بايد رسمى اعلام شوند و اساسا هيچ دولتى به لحاظ حقوق بشر حق غير رسمى نمودن هيچ‌ زبان و دين و مذهب عقيده اى را ندارد.
2- اگر منظور از زبان رسمى٫ زبان رسمى دولت مركزى است كه آنهم بسته به شرايط هر كشور تعيين مىشود. محدود كردن تعداد زبان "رسمى" دولت مركزى ايران به "يك" زبان آنهم فارسى با شرايط ايران همخوان نيست. در شرايط ايران٫ لزومى ندارد كه زبان رسمى دولت مركزى يك عدد باشد. هيچ اصل و قانون و منطقى وجود ندارد كه در كشورى كثيرالمله كه در آن دو مليت عمده فارس و ترك داراى جمعيت تقريبا يكسانىاند٫ و هيچكدام به تنهايى اكثريت مطلق را هم تشكيل نمىدهند به انتخاب يك زبان رسمى براى دولت مركزى مجبور بود.
3- ايران كشورى كثيرالمله است و شرايط آن به كشورهايى مانند سوئيس و كانادا و يا افغانستان همسايه شباهت دارد. مىبايست كه اقلا دو زبان عمده كشور يعنى تركى و فارسى توامان زبانهاى رسمى دولت مركزى ايران باشد. در ايران چونكه ايران از دو مليت عمده ترك و فارس تشكيل مىشود (جمعا هشتاد درصد)٫ شمار فارسها و تركها تقريبا يكى است٫ چونكه فارسى و تركى هر دو در تاريخ اين كشور به عنوان زبانهاى دولتى و ادبى و دينى بكار رفته اند٫ زبان تركى زبان اول سه كشور همسايه است مىبايست كه هر دو زبان تركى و فارسى زبان رسمى دولت مركزى ايران اعلام شود و ديگر زبانهاى ملى مانند عربى٫ لرى٫ كردى٫ بلوچى٫ تركمنى و ...نيز در مناطق ويژه خود رسميت داشته باشند.
4- اعلام زبان تركى به عنوان يكى از دو زبان رسمى دولت مركزى ايران امرى جدا از مساله مناطق ملى و فدراليسم است. چه ايران فدرال بشود و چه يونيتار متمركز بماند٫ زبان تركى به عنوان يكى از دو زبان عمده و سراسرى ايرانيان مىبايست يكى از زبانهاى رسمى دولت مركزى ايران پذيرفته شود. خواست اعلام زبان تركى به عنوان يكى از دو زبان دولت مركزى ايران٫ مساله اى مربوط به عموم ملت ترك در ايران است٫ حال آنكه خواست تاسيس دولت فدرال آذربايجان بيشتر متوجه آن بخش از خلق ترك كه در آذربايجان ساكن مىباشد است. دولت مركزى ايران مىبايد داراى دو زبان دولتى تركى و فارسى باشد.

نامه سرگشاده به جناب آقاى خاتمى٬ رياست محترم جمهورى

"جناب آقاى رئيس جمهور!

ضمن تشكر از كوششهاى پيگير جنابعالى در گسترش قانون گرائى و مردم سالارى اجازه مىخواهيم نكاتى را از موضع صدق و دلسوزى به استحضار برسانيم.

چندى پيش شاهد اظهارات جنابعلاى در فرهنگستان زبان و ادبيات فارسى بوديم٬ مبنى بر اينكه زبان فارسى رمز هويت ايرانيان است. بىترديد ما ايرانىها گنجينه زبان و ادبيات فارسى را جزئى از ثروت معنوى خود مىشناسيم و به آ' ارج مىنهيم. اما تبيعتا شما به عنوان رئيس جمهور ايران كشور در خصوص تنوع قومى و زبانى مردم ايران آگاهتر از آنيد كه يكى از زبانهاى قومى ايران را تا حد رمز هويت ملى همه اقوام ايرانى ارتقاء دهيد.

همچنين جنابعالى در يكى از استانهاى كشور از اهالى آن منطقه به عنوان "ايرانيان خالص" ياد كرديد و اين امر چنين شبهه اى را به وجود آورد كه مىتوان ايرانيان را به خالص و ناخالص تقسيم كرد كه اين تصور طبعا با مفاهيم نوين جامعه شناسى كه نژاد را مبناى تعريف ملت نمىشناسد مغايرت دارد.

نكته ديگر اينكه جنابعالى در يكى از سفرهاى خارجى خود٬ ضمن اشاره به حوادث صدر اسلام يادآور شديد كه ما اسلام را پذيرفتيم٬ اما عرب نشديم. اين سخن از زبان رئيس جمهور كشورى كه بخشى از ملت آنرا اعراب تشكيل مىدهند و زبان رسمى آن نيز با بهره گيرى از گنجينه لغات عربى بسى پربارتر گرديده است شگفت آور است.

جناب آقاى رئيس جمهور٬ شما كه خود يكى از انديشمندان برجسته اين كشور هستيد٬ همواره به درستى بيان داشته ايد كه حكومت ارباب مردم نيست٬ بلكه خدمتگزار مردم است و اين مردمند كه ولى نعمت و ارباب حكومت اند و همواره تاكيد خاصى بر حق انتقاد مردم از حكومت داشته ايد. لذا انتظار مىرود كه جنابعالى هويت اقوام ايرانى را با درايتى علمى و كاملا واقع بينانه مورد شناسائى قرار داده و علاوه بر اينكه اين تكثر را منشاء خير و بركت براى ميهن وسيع ما ايران بدانيد٬ انتقادات ما را در خصوص بىاعتنائى و بىتوجهى به حقوق قوميتها مورد توجه قرار دهيد. آيا بهتر نيست همانطور كه مقام رهبرى نيز تاكيد فرموده اند٬ پايه هاى وحدت ملى خود را نه بر اساس زبان و نژاد٬ بلكه در ارزشهاى دينى و مشتركات تاريخى و آرمانهاى انقلابى همه مردم زحمتكش و غيرتمند اين مرز و بوم جستجو كنيم؟

آقاى رئيس جمهور! جنابعالى همواره به درستى اجراى كامل اصول قانون اساسى را مورد تائيد قرار داده ايد و حتى هيئتى را نيز تحت نام هئيت پيگيرى قانون اساسى تشكيل داده ايد. آيا اجراى اصول ١٥ و ١٩ قانون اساسى كه ناظر بر حفظ و ارتقاء زبانهاى قومى ايران و رفع تبعيض از آنهاست٬ نيازى به پيگيرى و نظارت دولتى ندارد؟

متاسفانه تاكنون اجراى اصول فوق به دلايل واهى از جمله به بهانه تعارض با امنيت ملى معوق مانده است. حال آنكه مىدانيم قانون اساسى خود تصريح بر آن دارد كه برخوردارى از حقوق و آزادىهاى قانونى نبايد حتى به بهانه حفظ استقلال و تماميت ارضى تعطيل شود و مىدانيم زبان مردم يك كشور نمىتواند براى آن مردم خطر امنيتى تلقى شود. كسانى كه زبان مردم را خطر امنيتى تلقى مىكنند٬ براستى از كدام ملت دفاع مىكنند؟ حقيت امر اين است كه احترام به حقوق اقوام خود موجب تقويت همبستگى ملى بوده و خود حافظ استقلال و تماميت ارضى ايران مىباشد. و تعلل تعلل در شناخت هويت يك ملت٬ خود نوعى خطر امنيت ملى به شمار مىآيد كه بايد به صورت جدى با آن مقابله شود.

جناب آقاى رئيس جمهور! مناطق و استانهاى محل سكونت اقوام مختلف ايرانى اعم از ترك٬ كرد٬ عرب٬ بلوچ و تركمن و.... ضمن اينكه زير بار محروميت اقتصادى و فشارهاى فرهنگى مضاعفى قرار دارند٬ همواره در دفاع از استقلال و تماميت ارضى ميهن عزيز ما ايران جانفشانىها كرده و حماسه هاى خود را در تاريخ به ثبت رسانده اند. ما نيك مىدانيم كه جنابعالى در شرايط حساس كنونى تحت فشارهاى متعددى قرار داريد و طبيعتا مسائل ياد شده به علت عدم قاطعيت در مقابله با ايدئولوژى و ذهنيتهاى به ارث مانده از "رژيم سابق است كه متاسفانه شاهد احياى آنها به گونه هاى مختلف هستيم.

لطفا در اين ميان تکليف زبان مشترک را هم روشن کنيد.

رفع ممنوعيت شراب توسط خاتمی

شبح جان بسيار متاسفم شاخه ی کوروش مدرسی با چنين انشعابی تمام رشته ها را پنبه کرد ... اصلا باورم نمی شود حزبی با چنین پیوستگی به آسانی با مرگ منصور حکمت به چاله بیفتد . دریغ از دیروز

عجب مملكت بي صاحبي است پنج تا آي اس پي شبح را فيلتر نكرده اند شش تا فيلترش كرده اند
سلام شبح عزيز
از فيلتر شكن پيروزان رد شدم