هههههههههههه

يا حق ... دوباره سلام ... حالا ديدمش ... يا علی مددی

يا حق ... سلام ... ای بابا ما که اصلا نمی دونيم اين متنی که می گين کجاس؟ ... ما رو هم خبر کنين ... يا علی مددی ... والسلام علی من اتبع الهدی

من هم شبحی بيش نيستم !
نبودم و نیستم ! !
اما اينک با ديدن شبح بزرگ !!!

اکنون در سايه نشستم .
در سايه می نشينم ..
تا تو را بهتر ببينم ...

اول اردیبهشت روز دانشجو روز مقاومت دانشجویان در سال ۱۳۵۹

اول سلام و ممنون که پیشم اومده بودی
من مطلبهاتو می خونم البته بیشتر وقتها آفلاین:) می دونی که چرا؟ الانم اول احوالپرسی میکنم و بعد میرم بخونم چه خبره...شادباشی عزیز:)

نامه مهرداد لهراسبی از زندان اوين:
http://www.idfpress.com/news5/shownews.asp?news_id=1424
اینجانب زندانی فوق مدت 5 سال است به جرم آزادیخواهی و حق طلبی در زندان رژيم جمهوری اسلامی بسر میبرم و در طی این مدت طولانی با انواع و اقسام شکنجه های روحی و جسمی و ابتلاء به بیماریهای شدید جسمی و روانی (افسردگی شدید) دست و پنجه نرم نموده ام.

در طی اين مدت مسئولان زندان و قوه قضاییه علاوه بر حکم اعدام که در طی محاکمات فرمايشي اولیه برای بنده صادر نموده اند (من حدود یکسال در زیر حکم اعدام بسر بردم، توجه کنید که این حکم سنگین فقط و فقط به خاطر اعتراض شفاهی و تظاهرات خیابانی بدون سلاح برای بنده صادر شده) از تمامی قدرت خويش در جهت آزار و اذيت ما آزادیخواهان و حق طلبان استفاده کرده و با بوجود آوردن انواع و اقسام شرايط همچون استفاده از دیگر زندانیان در جهت آزار جسمی و روحی ما، فرستادن ما به زندان انفرادی طولانی مدت و پشت سر هم (که به عنوان مثال خود من در طی این مدت حبس خود، 30 الی 40 بار و هر بار به مدت 10 الی 20 روز را در زندان انفرادی و آنهم به دلایل واهی و پوچ بسر بردم)، در جهت حذف و نابودي ما گام برداشته اند.

و ديگر آنکه با وجود آگاهي از بيماري هاي حاد بنده که جانم را به خطر انداخته است تاکنون به اينجانب مرخصي استعلاجي داده نشده است.

و حال تقاضای من از تمام مردم آزاده ايران و جهان این است که با فشار آوردن به سازمان هاي حقوق بشر و عفو بین الملل در جهت آزادي اينجانب و تمامي زندانيان سياسي جمهوري اسلامي گام بردارند.

لازم به ذکر است که نمايندگان سازمان هاي حقوق بشر تاکنون 2 بار به زندان اوين آمده و با اينجانب و ديگر آزاديخواهان دربند ملاقات نموده اند اما تاکنون هيچ تغييري در وضعيتمان به وجود نيامده است.

با تشکر

زنده باد آزادی
مهرداد لهراسبی- زندان اوین- 7/1/1383

زنده باد آزادي
برقرار باد دمکراسي
گسسته باد زنجير استبداد

شبح عزيز ممنون از توجه و پاسخت....اما در مورد علامت تعجب، توضيحی که دادی درست، اما اين تنها يک جنبه از بکار بردن اون هست و به کار بردن علامت تعجب در جمله معانی بسيار ديگه ای هم ميده و همچنين ممکن هست در ذهن و فرهنگ خواننده به گونه ای ديگر تعریف شده باشد ، يکی از نکات منفی وبلاگستان که باعث بسياری سو تفاهم ها و ناراحتی ها ميشه همين استفاده بی جا و زياد از حد از علامت تعجب هست که بیشتر جنبه کنایه و چند پهلویی بودن جمله رو میرسونه و گاها باعث سو تعبیر میشه و اما در مورد جمله اول مانیفست، به نظر تو مفهوم جمله مورد نظر هست يا معنی لغت به لغت؟ درست هست که استفاده صحيح از کلمات و رعايت نکات دستوری در انتقال پيام بسيار مهم هست اما در بعضی موارد تنها مفهوم مورد نظر هست و اينجا فکر کنم مفهوم رو رسوندم چرا که اگر قرار بشه لغت به لغت جمله گفته بشه خود تو هم اشتباه گفتي و اصلش هست ((شبحی بر فراز اروپا در حرکت است ،شبح کمونيست)) تازه اين نکته رو هم مد نظر داشته باشه که در ترجمه يک مطلب توسط چند نفر ممکن هست هرکسی در انتخاب لغات مشابه، به گونه ای متفاوت عمل کنه و نميشه گفت کدوم قطعا درسته اما ميشه گفت به زبان اصلی نزديکتره....شاد باشی

راست ميگی.ندونستن اينکه چرا در معرض تنفر ديگری قرار گرفتی از اون تنفر دردآور تره. من که دو ماه فقط می نويسم دو بار دچار چنين مساله ای شدم.يعنی ماهی يکبار!!! خدا تا آخرش و به خير کنه.

شبح جان ... والله خودمم درست نميدونم رومانتيك بود يا سمبوليك ! خودت يه جوري باهاش كنار بيا !!

رهاي نازنين!(50)
سوآل بسيار خوبي را مطرح كردي و چه دل پرسخني ندارم... حتما در اين باره مفصل مينويسم. اما متاسفانه در اين دنياي مجازي بسياري از نفرتها بر اساس سوتفاهم است. و متاسفانه چون بيهيچ توضيحي فقط نفرت به سوي آدم پرتاب ميشود هرگز متوجه نميشويم چرا در معرض اين نفرت قرار گرفتهايم. اگر بهجاي ابراز نفرت دليل آن را بيان ميكرديم بسياري را سوتفاهم ميافتيم. اما نفرت واقعي هم وجود دارد كه اجاره بده بعدا مفصلا سر فرصت در موردش بنويسم.

سذنتاي عزيز!(49)
اين علامت را “!“ را من معمولا به عنوان علامت خطاب استفاده ميكنم. مثلا وقتي ميگوييم “سپنتاي عزيز!“ يعني دارم تو را خطاب قرار ميدهم. جوري كه اگر در اتاقي بوديم برگردي و نگاه كني اما بدون اين علامت حالت خطابي ندارد و جمله خبري ميشود مثلا:“سپنتاي عزيز پرسيده است كه چرا از علامت تعجب استفاده ميكنم“ جملهي اول مانيفست هم اين است:“شبحي در اروپا در گشت و گذار است شبح كمونيسم.“

چرا فکر می کنی من از تو متنفرم؟ واسه اينکه گفتم بی سوادی؟!! اينهم شد دليل واسه تنفر؟! راستش را بخوای مشکل تو شبح جان اينه که به هيچ وجه من الوجوه تحمل شنيدن مخالفت را نداری ؟‌مشکل تو کيش شخصيت هست . من حتی اگه از تو بدم هم بياد اين دليل نمی شه که واسم پرونده درست کنی و قضاوت پيش از يقين بکنی که من پر از نفرتم! من از تو متنفر نيستم ولی ازت خوشم هم نمياد. اين تارهای رخوت انگيز تعريف و تمجيد و کيش شخصيت که دورت تنيدی حالم را بهم می زنه. تو معنی آزادی بيان و تحمل ديگران را نميفهمی و با پنبه سر مخالفانت را می بری. بهت گفتم که فکر نکنی کسی نمی شناسدت. درواقع اين تو هستی که بايس دلت را از نفرت مخالف و دشمن خواندن مخالفانت پاک کنی و درک کنی همونطوری که بعضی ها با تو موافقن، خيلی ها هم ممکنه مخالف باشن. اگه با قلب و روحت ديگران را دوست داشتی و خودت به حرفهايی که به من زدی باور داشتی، اونوقت حق داری به ديگرون امر و نهی کنی.

ا من هم حدس مي‌زدم اسم شبح رو بر اساس جمله‌ی اول مانیفست انتخاب کرده باشيد!! داستانک واقعا قشنگ بود و اين توضيحات نشون مي‌داد چقدر مسلطيد بر چيزی که مي‌نويسيد! موفق باشی شبح عزيز.

شبح عزيز !! کامنت شماره ی ۳۸ را که درباره ی سواد و شعور نوشتی عميقا درک می کنم. اما هميشه اين سوال در ذهن من هست که ما که از نفرت اين و آن زخم می خوريم چقدر در رساندن افراد به چارچوب بسته ی نفرت نقش داشتيم؟! منظورم از ما به تمام آدمهای يک جامعه است.

شبح عزيز!!! يک سوال ديگه!؟ فلسفه اين علامت تعجب و به کار بردنش رو هم ميشه برام بگی؟!در ضمن اون جمله اول رو هم اگر خودت زحمت بکشی بگی ممنون ميشم

حميد عزيز!(40)
از لطفی که هميشه به من داری متشکرم. متاسفانه بعضی‌ها جوی را به‌وجود می‌آورند که سخن گفتن و اظهار نظر کردن دشوار می‌شود.
دوست عزيزم. روحيه مقاوم تو برای من هميشه الگو بوده است. اميدوارم هميشه برفراز قله‌ها باشی. سخت‌کوش و بالارونده.

خنياگر عزيز!(41)
از آشنایی با تو و وبلاگ‌ات بسيار خوش‌حال شدم. مرسی.

M عزيز!(42)
چشم حتما بيشتر می‌نويسم. هميشه در زنده‌گی سعی کرده‌ام اين‌گونه باشم. کينه و نفرت از خودپرستی و خودمحوری ناشی می‌شود وانسان فقط شايسته‌ی عشق‌ورزی ست.

سپنتای عزيز!(46)
چيزی که کشور ما بيش از هر چيزی به آن احتياج دارد درک متقابل مردم نسبت به هم است. همه‌ی‌مان را چون گرگ به جان هم انداخته‌اند.
در مورد شبح تقريبا درست گفتی. اما بهت توصيه می‌کنم مانيفست را گير بياری و جمله‌ی اول‌اش را دقيق‌تر بخوانی!

khis khoon, dastane kotah az nevisande 22 sale dar morede vazeyate zanan kargar ra inja bekhanid http://www.javaan.net/Pages/dastan_kotah.htm

شبح جان واقعا چه صبر و حوصله ای داری تو....اين از همون خصايص مبارزين دهه ۴۰ و ۵۰ هست که تو داری بر خلاف نسل ما نفس عميقی ها!:))راستی من کشف کردم چرا اسم وبلاگت شبح هست!!...البته حدس ميزنم....مارکس در ابتدای مانيفستش ميگه مارکسيسم و کمونيسم مثل شبحی سراسر اروپا را فرا خواهد گرفت.....حالا از اونجايی که شما هم ايسم داری (بر خلاف ما که ايتس داريم!) ميخوای بگی که اين شبح سراسر ايران رو ميگيره.....حدسم چه جوريا بود:))؟!...اين اخلاق احترام به مخالفتو خيلی دوست دارم حاجي :)

ببخشيد نميدونم چرا چند بار تکرار شد. در ضمن صفحه شما خيلی طول ميکشه تا باز بشه .

شبح جان از آنچه در کامنت ۳۸نوشتی در مورد اينکه ¤اگر کينه و نفرت را کنار بگذاري و دوست بداری خوشبخت خواهی بود¤ خيلی خوشم آمد . من درست همينطور فکر ميکنم. در اين مورد بيشتر بنويس . فکر ميکنم بسياری از مشکلات جامعه بشری از همين تنفر ناشی ميشود

شبح جان از آنچه در کامنت ۳۸نوشتی در مورد اينکه ¤اگر کينه و نفرت را کنار بگذاري و دوست بداری خوشبخت خواهی بود¤ خيلی خوشم آمد . من درست همينطور فکر ميکنم. در اين مورد بيشتر بنويس . فکر ميکنم بسياری از مشکلات جامعه بشری از همين تنفر ناشی ميشود

شبح جان از آنچه در کامنت ۳۸نوشتی در مورد اينکه ¤اگر کينه و نفرت را کنار بگذاري و دوست بداری خوشبخت خواهی بود¤ خيلی خوشم آمد . من درست همينطور فکر ميکنم. در اين مورد بيشتر بنويس . فکر ميکنم بسياری از مشکلات جامعه بشری از همين تنفر ناشی ميشود

سلام.
خيلی از ديدن و گشتن در بلاگ شما لذت بردم. باید اعتراف کنم که بسیار حرفه ای بود.
همیشه موفق باشید.
خنياگر.

شبح جان ؛ باز سلام ... عزيز جان من به هيچ عنوان با نظر اون شخص موافق نيستم ... فقط به خاطر اينكه دوباره توي اون سيكل بحث و جدل قرار نگيريم ؛ گفتم نظري نمي دم و كاري ندارم ... در اينكه شما خوب مي نويسيد يا حداقل به قول خودتون سعي مي كنيد خوب و بدون ايراد بنويسيد هيچ شكي نيست ... عزيز ؛ هميشه از خوندن نوشته هات لذت برده و مي برم ...

حميد عزيز!(37)
يکی از خواص وب‌لاگ‌نويسی همين است که بدون هراس از نوشتن و بدون هراس از بی‌سواد خوانده شدن بتوانيم بنويسيم و عقل و احساس خود را با ديگران تقسيم کنيم.
هر چيزی در اين مملکت متولی پيدا می‌کند. برخی متولی دين، برخی متولي سياست و برخی متولی ادبيات و نويسنده‌گی! مهم شکستن اين متوليان است. من می‌نويسم و از خواندن نوشته‌های دوستان هم لذت می‌برم و بسياری از اين نوشته‌ها را از متن بسياری از متوليان ادبيات در کشورمان غنی‌تر يافته‌ام.
اين از اين و اما در مورد اين جمله‌ات:"نوشته قبليت رو چندبار خوندم صرفنظر از ايراداتي كه كامنت دهنده ۱۶ گرفته بودند و من در موردش بحث نمي كنم ؛ نوشته لطيف و زيبايي بود..." اول تشکر می‌کنم که آن نوشته را لطيف و زيبا دانستی اما راست‌اش متوجه‌ی منظور تو نشدم. من سعی کردم نشان دهم که هيچکدام آن ايرادها وارد نيست و حتا نشان از کم‌سوادی ايراد گيرنده و شناخت اندک او از زبان فارسی دارد. اگر تو آن ايرادها را وارد می‌دانی و از پاسخ من قانع نشدی خوش‌حال می‌شوم بگویی و در موردش بحث کنی. کمترين حق دوستی در اين است که ضعف دوستمان را تذکر دهيم.
من به درست نوشتن و پرهيز از شلخته‌نويسی اعتقاد دارم و حق خواننده‌گان شبح می‌دانم که در اين مورد تذکر دهند.

جناب سی‌وشش!
با دست و پا زدن ممکن است آدمی سواد دار شود اما با هيچ دست‌وپا زدنی کسی صاحب شعور نمی‌شود.
از اين که می‌بينم روح‌ات انباشته از کينه و نفرت است با اين حال مجبوری هر روز اين‌جا سر بزنی و روان خود را آشفته کنی احساس گناه می‌کنم.
آرزو می‌کنم قلب بيمارت شفا پيدا کند. که سواد داشتن و نداشتن خوش‌بختی نمی‌آورد روزی که بتوانی از اين کينه و نفرت خلاصی پيدا کنی و سعی کنی دوست بداری خوش‌بخت خواهی بود.

سلام شبح جان ... عزيز من نويسنده به معناي حرفه اي اون نيستم ... فكر مي كنم شما هم نباشي ... يعني حرفه ت اين نيست كه بنويسي و به طور حتم ممكنه در نوشته هامون ايرادات نوشتاري وجود داشته باشه ... نوشته قبليت رو چندبار خوندم صرفنظر از ايراداتي كه كامنت دهنده ۱۶ گرفته بودند و من در موردش بحث نمي كنم ؛ نوشته لطيف و زيبايي بود ... فكر كنم پسنديده نباشه كه كل نوشتار رو براي مثلا چند ايراد زير سوال ببريم ... مثل هميشه خواننده مطالبت هستم ؛ به دل نگير ... شاد باشي...

سواد نداری عزيزم بيخود دست و پا نزن .

مسافر هتل کاليفرنيای‌ عزيز!(25)
چرا بايد از حرف تو ناراحت بشم؟! مسلما نظرخواهی‌های شبح در بسيار از موارد و البته نه هميشه! از خود شبح خوندنی‌تر با تو کاملا موافق هستم.

سروش عزيز!(26)
هر کمی از دست‌ام بربياد در خدمت هستم!
ضمنا من روزتولد خودم يا حتا سالگرد ازدواج‌ام را ممکنه فراموش کنم اما اول و پنجم ماه مه را فراموش نمی‌کنم.

ماهی دودی عزيز(27)
تصور می‌کنم تو هم همان اشتباهی رسوای عزيز(18) را کردی! من نگفتم اين داستانک مضمون سياسی دارد گفتم می‌توان چنين برداشتی از آن کرد!

M عزيز!(16)
ممنون از تذکرت درست‌اش کردم!

شراگيم عزيز!(31)
من گمان کردم اين تذکرات ممکن برای بعضی از دوستان مفيد باشه. در ضمن با شرمنده‌گی از مادر گرامی(اين گرامی با بقيه‌ی گرامی‌ها فرق داره) و m عزيز نامشان را درست کردم!

زمينی عزيز!(19)
مسايل مختلفی را طرح کرده‌ی که در مورد هر کدام می‌توان مطلب مستقلی نوشت. در مورد توضيح مختصری می‌دهم. در مورد اين که نبايد در مورد اين داستانک حرف میزدم حق با توست معمولا اين کار را نمی‌کنم اولين ضررش اين است که مثلا تعبير بسيار به جای ارنستوی عزيز(23) را مورد ترديد قرار میدهد در صورتی که کاملا به‌جا می توانست سيلی بر گوش راوی خورده باشد و در آن صورت چپ بودن محل سيلی کاملا درست است چون معمولا با دست راست به قسمت چپ صورت فرد مقابل‌مان می‌نوازيم!
در مورد "زنده‌گی" و موارد ديگری از اين دست. البته از اشتباهات تايپی يا سهوی که بگذريم روش و شيوه‌یی است که شورای بازنگری شيوه‌ی نگارش فارسی که توسط آقای کابلی پيشنهاد شد و با حضور آقای شاملو و گلشيری و باطنی و ... تشکيل شد و مصوباتی داشت. برای آشنایی با آن می‌توانی به سايت زبان‌آموزی که در بخش خواندنی‌های به آن لينک داده‌ام و در همين مطلب هم به مقاله‌یی از آن لينک دادم رجوع کنی.

AUTHOR: kanslir 9
EMAIL:
IP: 203.130.227.164
URL:
DATE: 04/16/2004 04:27:53 PM

AUTHOR: kanslir
EMAIL:
IP: 203.130.227.164
URL:
DATE: 04/16/2004 04:26:13 PM

سلام شبح جان...خوب راستش به نظرم يه انتقاد بدون نام و نشون که با اون ادبيات و اون شيوه به نوشته ت شده بود ارزش اينهمه پاسخگويی رو نداشت...يعنی خيلی جاها بديهيات رو توضيح دادی و رويهمرفته متن قشنگ و بی نقصی بود...اون نکات آخرش ولی به هر حال ارزش بيان شدن رو داشت...همه که مثل من آی کيوی بالا ندارن که متوجه اين ريزه کاريها بشن...!؛)
در ضمن حق کاملا با کامنت شماره ۱۶ e !:)

از «مجله ی شعر در هنر نويسش» ديدن کنيد.
http://www.parham.ir

بهتره که از نمادای ديگه که توانايی تغيير مسير دارن استفاده کنی!!!!!!!

و عليکم!!!!عرض شود که از ديدگاههای مختلف اين نيمچه داستانو نقد و بررسی کردی که خوب هم بود!!!!!!! اما قطار نماد جالبی برای رسيدن به آزادی نيست چون در يه چارچوب از پيش تعيين شده بسوی آزادی حرکت ميکنه و در اين موارده که مسائلی همچون ج.ا پيش مياد!!!!!! زت زياد

سلام شبح جان....خوب بود...
راستی در مورد قسمت کامنتهای وبلاگم. بايد بگم ؛سواره کی دارد از پياده خبر؟؛
شما خودت وبلاگت هاست داره و کلی می توانی توش کارهای مختلفی بکنی. مثلا قسمت کامنتهای وبلاگت رو قشنگ کنی و نامحدود باشه پيغام نويسی.......
به هر حال اگر کمکی تونستی به من بکنی که اين مشکل رو حل کنم خيلی ممنون می شم.
راستی اول مه روز جهانی کارگر هم بهت تبريک می گم رفيق.
آزادی.....برابری......حکومت کارگری

سلام شبح جان....خوب بود...
راستی در مورد قسمت کامنتهای وبلاگم. بايد بگم ؛سواره کی دارد از پياده خبر؟؛
شما خودت وبلاگت هاست داره و کلی می توانی توش کارهای مختلفی بکنی. مثلا قسمت کامنتهای وبلاگت رو قشنگ کنی و نامحدود باشه پيغام نويسی.......
به هر حال اگر کمکی تونستی به من بکنی که اين مشکل رو حل کنم خيلی ممنون می شم.
راستی اول مه روز جهانی کارگر هم بهت تبريک می گم رفيق.
آزادی.....برابری......حکومت کارگری

سلام شبج جان
من چندتا پست آخرتو نخوندم ..... اما اميدوارم ناراحت نشييا.... اما بحث هايی که توی کامنت ها من ديدم برات می ذارن و خودتم ادامه می ديد واقعا جالبه و توی هيچ بلاگی اينجوری نيستش و يه جورايی بحث ها از نوشته هات يک موقع بهتره
من برم کامنت هاتو بخونم

اما در مورد تفکيک زبان به نوشتاری-گفتاری بازهم من مثالی میزنم :
چند پست قبل شبح عزیز -عمدآ و یا سهوآ - دوست عزيزی را هوشنگ خطاب کرد و دوستمان طبق سنت رايج سياسی کارهای ايران که کيش شخصيت قوی دارند - بسیارناراحت شد. فارغ از آن بحث ميبينی که کلمه-- هوشنگ -- که از فرهنگ کلامی جديد گرفته شده ميتواند چه بار معنايی داشته باشد که ايجاز کلامی مولانا را توی جيب ساعتی اش گذاشته . البته استفاده افراطی آنرا در نوشتار رايج ادبی چندان درست نميدانم ولی بهرحال زبان از همين طرق است که پويا ميشود.

زمينی عزيز ميگويد:
و نکته ی آخر اين که هر چه قدر يک متن تصوير های متفاوت تری در ذهن خواننده بر انگيزاند، آن متن پويا تر است. و چه خوب که در پايان به آن اشاره کرده ای.

اين مطلب را کاملآ قبول دارم . همانطور که ادامه داستانک کوتاه تو توی ذهن من يک داستان جديد ميشود و در ذهن ديگری داستانی ديگر. البته ابهام ها در ذهن هر کسی شکل ميگيرد مثلآ من برايم کاملآ واضح نبود که ---سوزش داغی در گونه‌ی سمت چپ -- حتمآ بوسه است فقط بدليل ----خنده‌های کودکانه‌‌ی --- حدس ميزدم که بايد بوسه باشد ولی ميتوانست سيلی هم باشد -عشق مردی به زنی آشکار ميشود و از زن شادمان و خنده رو يک سيلی نوش جان ميکند - اين هم يکجورش است -از اين جنس لطيف هرچه بگويی بر ميآيد.
معیار پویایی متن همین تصویرسازی های متفاوت است و نه فصاحت گفتار . معیار ماندگاری متن هم توان تصویر سازی های متفاوت آنست . مثلآ شعر - سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت در ذهن من تصویر خودش را میسازد -در ذهن شیخ پشم علی خانقاهی هم تصویر خودش را در ذهن ویل دورانت هم تصویر خوش را میسازد
پس ماندگار مانده است .

زمينی عزيز ميگويد:
و نکته ی آخر اين که هر چه قدر يک متن تصوير های متفاوت تری در ذهن خواننده بر انگيزاند، آن متن پويا تر است. و چه خوب که در پايان به آن اشاره کرده ای.

اين مطلب را کاملآ قبول دارم . همانطور که ادامه داستانک کوتاه تو توی ذهن من يک داستان جديد ميشود و در ذهن ديگری داستانی ديگر. البته ابهام ها در ذهن هر کسی شکل ميگيرد مثلآ من برايم کاملآ واضح نبود که ---سوزش داغی در گونه‌ی سمت چپ -- حتمآ بوسه است فقط بدليل ----خنده‌های کودکانه‌‌ی --- حدس ميزدم که بايد بوسه باشد ولی ميتوانست سيلی هم باشد -عشق مردی به زنی آشکار ميشود و از زن شادمان و خنده رو يک سيلی نوش جان ميکند - اين هم يکجورش است -از اين جنس لطيف هرچه بگويی بر ميآيد.
معیار پویایی متن همین تصویرسازی های متفاوت است و نه فصاحت گفتار . معیار ماندگاری متن هم توان تصویر سازی های متفاوت آنست . مثلآ شعر - سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت در ذهن من تصویر خودش را میسازد -در ذهن شیخ پشم علی خانقاهی هم تصویر خودش را در ذهن ویل دورانت هم تصویر خوش را میسازد
پس ماندگار مانده است .

آخرين خبر. نامه ی جديد يغما به شهيار قنبری.

از وبلاگت خوشم آمد.از امروز در لينک اين وبلاگ هستی.

شبح جان اين روز ها بی شکيب به نظر می آيی؟
متنت را خواندم و فارغ از کامنت ۱۶ قبلی مواردی به نظرم رسيد که می گم.در مورد اين که زبان زنده است و هميشه در حال زايش و تغيير هيچ شکی نيست . به عنوان نمونه الان هيچ کس به عطر نمی گويد عِطر(در حالی که تلفظ درست آن شکل دوم است، این جا زبان شناسان نیز دو دسته می شودند و بیش تر آن ها می گویند شکل درست همانی است که در زبان مردم حاضر استفاده می شود)
اما اين دليل کافی نيست تا بتوانی آن را به عنوان اصلی برای خود مبنا بگذاری . ببين ما در مقوله ی زبان با دو شاخه نوشتاری و گفتاری رو به رو هستيم و نمی توانيم بگوييم که چون الان در زبان يا گويش مردم واژه ای به کار می رود پس می توان آن را در زبان نوشتاری به کار برد. چنان که می دانی نثر بیهقی گویش مردم آن زمان نیست. این روش را که از آن یاد می کنی برای ثبت گویش ها در زبان شناسی استفاده می کنند و بر اساس گویش مردم(که هر چه کم سواد تر باشد به تر است،به این دلیل که زبان نوشتاری در گویش او تاثیر نگذاشته باشد) دستور زبان آن گویش خاص را و واژه های مورد استفاده ی آن گویش را استخراج می کنند. البته نويسنده (در معنای خاص خود)خود می تواند استاندارد های نوشتاری را به هم بزند نمونه اش همان شعر شاملو که مثال زدی اما عموم نمی توانند با استناد به این شعر در شکل انشایی و نوشتاری خود دست ببرند. البته منظورم در حال حاضر تو نیستی، با توجه به این که وبلاگت مخاطبان زیادی دارد بر خود لازم می دانم این موارد را یاد کنم. اما در مورد مثال سينما
مخاطب ممکن است در پاسخ به دوستش تنها بگويد «سینما» اما نمی گويد «سینما بریم» بلکه بيش تر خواهد گفت «بریم سینما» که البته تاثير و گرته برداری از زبان های بيگانه در گفتار و نوشتار کنونی ما بی تاثير نيست. در مورد تيتر نويسی کاملا حق با شماست و با جا به جا کردن ارکان يک جمله و حتا حذف فعل يا فاعل، بيش ترين تاثير را بر خواننده می گذارند.
در مورد بخار آب اتفاقا من دوستش داشتم چون کاملا تصويری است. حتا در مثال منوچهری! و با استفاده از محو تدريجی که کاملا اصطلاحی سينمايی است تصوير کامل می شود.
و نکته ی آخر اين که هر چه قدر يک متن تصوير های متفاوت تری در ذهن خواننده بر انگيزاند، آن متن پويا تر است. و چه خوب که در پايان به آن اشاره کرده ای.
حالا خارج از اين بحث بايد بگويم که نوشته ات زيبا است و کاملا تصويری .. شايد کمی خود خواهانه باشد اما دوست داشتم می گذاشتی نوشته ات بر بال خود آزادانه پرواز کند تا اين که بيايی و زير بالش را بگيری. البته نوشتن مقاله ای در زمينه ی ادبيات،زبان شناسی و ضرورت های آن کار خيلی قشنگی است اما کاش متنت را تکه تکه نمی کردی.
خوب چند مورد ويرايشی را هم می خواهم بگويم اگر دليلی برايش داری بگو تا ياد بگيرم
يکی واژه ی «زندگی» است که خود يک واژه است و شايد درست نباشد که آن را تجزيه کنيم؟
و ديگری نوشته ای رهای اش ، نمی دانم اشتباه تايپی است يا فکر می کنی که اين طوری بايد نوشته شود
جايگزين يا جای گزين؟ اگر دقت کنی در حالت دوم می تواند بد خوانده شود و حالت امری گیرد، همین طور یکنواخت، نویسندگان،برایتان و ..
در پایان هم می گویم که منتظر پلان های بعدی هستم.

Shabahe aziz.....bahat movafegham ke to dar dele kanduye zanbur zendegi mikoni vali aya in kandu abadist?Bavar kon ke kandu ba yek mosht kheili zud az bein mire...Sabzo shad kam bashi

هفت شهر عشق را عطار گشت - ما هنوز اندر خم يک کوچه ايم. شاد باشيد.

شبح جان مطلب امروز و قبلی نکات جالب زیادی داشت . استفاده کردم . مرسی
یک نکته بی ربط در مورد کامنت ۴۷ مطلب قبلی: فکر کنم اسم مامان شراگيم فيروزه باشد نه فروزش. اين هم ناشی از خواندن همه کامنت های وبلاگ تو است !

شبح جان مطلب امروز و قبلی نکات جالب زیادی داشت . استفاده کردم . مرسی
یک نکته بی ربط در مورد کامنت ۴۷ مطلب قبلی: فکر کنم اسم مامان شراگيم فيروزه باشد نه فروزش. اين هم ناشی از خواندن همه کامنت های وبلاگ تو است !

من خودم رو به هیچ وجه صاحب نظر در این زمینه نمی دونم ولی یکی از گفته های تور تایید می کنم.
متخصصین زبان شناسی نروژی بر این عقیده هستند که برای بهبود کیفیت زبان هر کسی باید به همان لهجه ای که صحبت می کند نگارش کند.
عجب جمله ای شد!! شاید بهتر باشه من هم به لهجه شیرازی بنویسم؟

هانريت‌وار عاشق نازنين!(11)
تصور می‌کنم اختلاف ما بيش از آن که مضمونی باشد شکلی ست. منظور من از اصالت قدمت نبود. همان‌گونه که به‌درستی گفتی زبان کوچه دست‌خوش تغييرات روزمره می‌شود اما در کل آن‌چه با ساختار زبان و با شم‌زبانی گوينده‌گان زبان هم‌خوانی دارد می‌ماند و آن‌چه جعلی و نافرم است از بين می‌رود. واژه‌هايی مانند "خفن" يا "توپ" ممکن است بمانند و زبان را غنی کنند و ممکن است از بين بروند.
منظورم از زبان غير متکلف را بگذار با مثالی روشن کنم. اگر بخواهيد فرزندتان ‌در خانه را باز کند می‌گویيد. علی در رو باز کن! اما اگر بخواهيد متکلف صحبت کنيد خواهيد گفت علی درب را باز کن! اين واژه‌ی جعلی "درب" که از طريق راديو و تله‌ويزيون وارد زبان فارسی شده است بر زبان فارسی‌زبانان که با اتکا به شم‌زبانی خود حرف می‌زنند جاری نمی‌شوند. اما يک بار در تله‌ويزيون ديدم داره می‌گه درب نوشابه را باز کن! بی‌سوادان و باسوادان زبان را تخريب نمی‌کنند مشکل از جانب کم‌سوادان است! به هر حال فکر می‌کنم مقاله‌ی آقای کابلی که لينکشو دادم در اين مورد خيلی خوب باشه.