AUTHOR: شيوا
EMAIL:
IP: 195.69.141.64
URL:
DATE: 08/25/2004 12:02:05 AM

آدرس سايت اختصاصی گلشيفته فراهانی رو داشتم. گفتم اينجا درج کنم که به ايران اکتور لينک ندی:
http://www.golshiftehfarahani.com

یاد یک شعر خود سروده افتادم :

دوش همی شد به ره دخترکی دلربا
راست تو گفتی پریست آمده در عهد ما

یاد یک شعر خود سروده افتادم :

دوش همی شد به ره دخترکی دلربا
راست تو گفتی پریست آمده در عهد ما

فيلم را ديدم -خيلی عالی بود -البته ظاهرش کمی تجاری است ولی در واقع تجاری پسندهای اين دوران را گول ميزند و به سينما ميکشاند تا کله شان را بکار بگيردو
تا کمی فکر کنند. راستش فيلمی مستند و واقع‌گرایانه است که ظاهرش آنرا نشان نميدهد. استعاره ها کمی سنگین است و با یکبار دیدن فیلم رازش گشوده نمیشود ولی به معنای واقعی فیلم است.

بیشتر حرفاتو رو قبول دارم، مثلا راجع تفاوتهای بازی پالیزبان و فراهانی ، یا در مورد مویینی ، ولی نمیتونم قبول کنم کلاری در نورپردازی ایراد داشته، منم پیش خودم گفتم اشکال لابراوار بوده

بیشتر حرفاتو رو قبول دارم، مثلا راجع تفاوتهای بازی پالیزبان و فراهانی ، یا در مورد مویینی ، ولی نمیتونم قبول کنم کلاری در نورپردازی ایراد داشته، منم پیش خودم گفتم اشکال لابراوار بوده

بیشتر حرفاتو رو قبول دارم، مثلا راجع تفاوتهای بازی پالیزبان و فراهانی ، یا در مورد مویینی ، ولی نمیتونم قبول کنم کلاری در نورپردازی ایراد داشته، منم پیش خودم گفتم اشکال لابراوار بوده

اه! چقدر دلم مي‌خواست اين فيلمه رو مي‌ديدم‌ها!

سلام

از شما برای لطفتان متشکرم. اميدوارم همواره مويد و موفق باشيد

پويا

سلام

از شما برای لطفتان بسيار متشکرم. اميدوارم که هموراه مويد باشيد.
پويا

سلام شبح... با همه ی ترسم از این اسم ممنونم که بهم سر زدي و حالا که نگاه ميکنم ميبينم چه وبلاگ پرو پيمونی داری. موفق باشی و در اولين فرصت با اجازت بهت لينک ميدم.

سلام. نوشته ات رو خوندم. خيلی خوب وبد اما باز هم مقايسه. مقايسه بوتيک با نفس عميق و مقايسه نظراتتون با نظرات امير حسين بهبهانی نيا نويسنده بوتيک پر از ديوانه. من در مورد بسياری از مطالبی که ذکر کردی باهات موافقم. به ويژه بازی ها و نکته اولی که اشاره کردی. اما در مورد بازی جهان احساسم اين بود که کارگردان قصد داشت که اون متفاوت تر از بقيه باشه که البته اشتباهه. ديگه اينکه خب گلزار تازه داره نشون می ده که بازيگری چيه. در حالی که در مورد بقيه و تجاربشون اينطور نيست. راستش بعد از سه بار دیدن فیلم پایان بندی که تو در نظر گرفتی هم چندان به دلم نمی شینه. هر چند زیبا و استعاری یه. خیلی خوب بود. موفق باشی. بابا همه در مورد اين فيلم نوشتند الا ما... هر چند مفصل نظرم رو در مورد نقد بوتيک در گويا گفتم.

شراگيم جان!(6)
اگر تعريف تو از فيلم تجاری فيلمی است که صرفا برای درآمد تجاری ساخته می‌شود بسياری از آثار کيارستمی در سال‌های اخير و آثار مخمل‌باف در اين رديف هستند فقط آن‌ها محل پول درآوردن‌شان را خارج کشور قرار داده‌اند.
قهوه‌ی تلخ عزيز!(14)
من علی‌رغم لطف دوستان و کمپليمان‌‌شان بخصوص آقای بهبهانی‌نيا عزيز(9) و مهيای نازنين(8) منتقد حرفی و دانش‌آموخته‌ی سينما نيستم. نظراتم را به عنوان بيننده‌ی اين فيلم بيان کردم و قصدم همان بود که تو در پايان کامنت‌ات از سر لطف گفتی يعنی اهيمت قايل شدن برای سينما به عنوان هنر.
آرش عزيز!(18)
در مورد بازی‌گری بحث‌های فنی زيادی وجود دارد که برخی زيباشناسانه و برخی فلسفی هستند. به هر حال اين که تو بازی‌گری را جدا از نقش‌اش می‌شناسی يا در نقش‌های ديگر ديده‌یی روی قضاوت تو تاثير می‌گذارد. به همين دليل کارگردانانی مانند برسون اصولا از بازی‌گر آشنا استفاده نمی‌کند... توجه داشته باش نقد هر چيز جدا از خود آن است. نقد اثری مستقل است. تماشای فيلم برای نقد آن با تماشای آن به عنوان مخاطب متفاوت است. البته من نيز مانند تو به عنوان منقد به فيلم نگاه نکردم و بيشتر ديد شهودی خود را گفتم.

هنوز فيلم را نديدم در اولين فرصت مي روم ببينم.

من فيلم رو نديدم و نمی تونم قضاوت کنم ولی بازی های قبلی رضا رويگری بيشتر تیپ بوده تا بازی در ضمن من از ايشون خوشم مياد و نوار غوغاش رو خيلی دوست دارم... و بازی آن نابنزايگر تخته سياه چون خودش رو ارايه داد خيلی قابل قبول بود و آقای فتحی خدابيامرز معمولا در نقشهاش زياد از ميميک صورتش استفاده می کرد...روزبه

فيلم را نديدم - هرچند مصاحبه کارگردانش را به همراه رضا رويگری با مجری اواخواهر صدا و سيما ديدم. از کارگردانش خيلی خوشم آمد . رويگری را خيلی دوست دارم نه بعنوان يک بازيگر بعنوان يک آدمی که نميتواند خودش را در موقع بازی کاملآ حذف کند.
اصولآ هر وقت رویگری بازی کند حتی اگر فيلم مهمی نباشد -بدقت نگاه ميکنم. هميشه فکر ميکنم رويگری از آن نوع بازيگرانی است که ميتوانست در سينما تیپ شود -خيلی تيپيکال است.

راستش منم نديدم و می خواستم بعد از ديدن متن شما رو بخونم ولی اول خوندم و در ديدن فيلم مصمم شدم...

هفته ی پيش بوتيک رو ديدم
اصلا خوشم نیومد ولی حالا با اين نقد تو به خودم می گم فيلم بدی هم نبود ها !
به نظر من گلراز فقط عین یه مجسمه دیالوگ هاشو میگفت و می رفت

بابا وبلاگ!!!!!!!!!

شبح جان! شما اولين نفري نيستي كه از اين فيلم تعريف ميكني و من عليرغم اينكه 2 بار به ديدن آن رفتهام، راستش هرگز نتوانستم آن را در قوارههاي يك شاهكار ببينم! و البته آن را ستودهام و دوست داشتهام! به هيچ وجه نميخواهم مقابل نظرتان بايستم، و شايد ديد من به سينماست كه تفاوت دارد! درچه نميدانم اين ديد چيست؟
راستش اين فيلم را شبيه ”فيلم نوآر” ناميده بوديد، اما متاسفانه هيچ ربطي به هم ندارند! ”فيلم نوآر” نقطه مقابل توضيحاتي است كه دادهايد! به صرف اينكه آن را ”فيلم سياه” نيز ترجمه كردهاند، نميبايست شما را ياد آن ميانداخت! در واقع ”فيلم نوآر”ها به هيچ وجه، فيلمهاي واقعگرايانه و واقعي نيستند!
راستش خيلي توي ذهنم با اين مفاهيم ”بازيگري” و ”نابازيگري” آشنا نيستم! به نظر من يك اثر هنري بايد خودش حرف بزند و اگر قرار باشد، كله شما گوشه تصوير بيايد كه ”ها! حواستان باشدها! اينها بازيگراني حرفهاي هستند! خودشان نيستند! پس بازيشان خوب است!” يا ”اينها بازيگران خوبي نيستند ها! اينجا خوب بازي كردهاند!” كه نميشود!
از گلشيفته فراهاني خيلي تعريف كردهايد! راستش هرگز گلشيفته بازيگر محبوبم نبوده! و در اين فيلم هم آن شخصيتپردازي فوقالعاده و واقعگرايانه كه شما ( و خيلي بزرگان!) ميگوييد را حس نكردم! بايد پذيرفت كه شخصيت ”اتي” تاحدودي ناهنجاري رواني دارد و خل و منگ است تا بتوان بازي گلشيفته را بيشتر دوست داشت!
بهرحال پس از ديدن ”بوتيك” تلخي شديد روزگارمان كام ادم را زهر ميكند! تلخي كه ميتوان كمي توي كوچه پس كوچهها و روزنامهها هم نگاه كرد تا بهتر آن را دريافت! در ضمن استفاده استادانه از صدابرداري،نورپردازي(انتقادي كه به آن داريد، به نظر من از قصد و براي بيان نا به هنجاري همه چيز اين خانهي از پايبست ويران بوده است)،موزيكهاي بسيار مناسب با تصوير، آرزوهاي ساده و زيباي اتي و كلا سبك نو و بديعي كه دارد آن را براي من فيلمي دوست داشتني ميكند! گرچه عشق بين اتي و جهان هرگز برايم درست تعريف نميشود!
و صحنه دنبال ناخن گشتن افشين سنگچاپ، نيز خيلي روي من تاثير گذاشت، كلا عاشق اين نوع صحنههاي سمبوليك هستم! ميتوان اين صحنه را نشاني از اسارت انسان در دست سرمايه دانست!
يكي از اين صحنههاي سمبوليك ناب را نيز ميتواني در ”شهر زيبا” ببيني! جايي كه ترانه عليدوستي زير شيرآب تلاش ميكند حلقه ازدواج شوهر سابقش را(كه براي حفظ آبرو در محل! در دست دارد!) از دست بيرون آورد! خون است كه از دست ترانه در حوض ميريزد! و عاقبت با دادن كلي خون، حلقه ازدواج (كه در اينجا به نظر من ميتواند سمبول ”مذهب” باشد، از دستش درميآيد!
اين را هم بگويم كه من معمولا بعد از فيلمها حسي راجع به آنها پيدا ميكنم! حسم راجع به ”نفس عميق” كه آن موقع همه ازش بد ميگفتند، چنين بود:”چه بامزه و دوست داشتني بود!” حسم پس از تماشاي بوتيك براي بار اول:”به آن خوبي كه دايي ميگويد نبود!” و پس از بار دوم:”هممم! انصافا فيلم خوبيه ها!” اما هرگز آن شوري كه شاهكارها در من ميانگيزند را پس از هيچ يك از اين دو فيلم نداشتم، درچه بدون اينكه هيچ نقدي بخوانم، از آنها خوشم آمده! نميدانم در جشنواره فرصت كردهاي ”شهر زيبا“ را ببيني يا نه؟ فيلم محبوب من در جشنواره ”شهر زيبا“ اثر اصغر فرهادي بود! بعيد ميدانم به اندازه ”بوتيك” و ”نفس عميق” از آن خوشت بيايد، اما بهرحال من خيلي دوستش داشتم! با آن تعريفي كه از فيلمها داري، ”شهر زيبا” يك اثر كاملا سينمايي است!
هنر هميشه براي من يك مفهوم داشته”اثر گذاشتن بر احساس!” شبح جان! هيچوقت احساسم را پنهان نميكنم! و نميترسم بگويم كه از بعضي فيلمها كه همه به آنها شاهكار ميگويند(براي مثال اكثر آثار گدار كه ديدهام) اصلا خوشم نميآيد!

حتما بايد برم اين فيلم رو ببينم.. ممنون که درباره لفظ نابازيگر توضيح دادی.. بعضیا گاهی از اين کلمه طور دیگه‌ای برداشت می کنن..

شبح عزيز اون کامنت تو وبلاگ خودم بود ببخشيد که دير جواب دادم سرعتم پايين بود وبلاگای با حجم زياد مثل اينجا رو نميتونستم باز کنم :)) فدات بای عزيز

ولله همه به من می گند برم فيلم کما رو ببينم به جای بوتيک. شبح عزيز می شه اگه ممکنه بعدا يه نقدی هم به فيلم کما بنويسی.
من هم از بازی رضا رویگری خوشم میاد.

در مورد گاد فادر منظورم به تفريحات سالم سالم گل آقا در غياب من بود وگرنه در فوق العاده بودن اين فيلم اصلا و ابدا شکی نيست.
بهت خوش بگذره

سلام ... در مورد مطلب بايد بگم که منم از فيلم بوتيک خوشم اومد ولی با يه بخشهائی از متنت موافق نيستم ... يکی اينکه خيلی از واژه نابازيگر و بازی نابازيگرانه !! استفاده کردی ... اين مثالهائی که زدی بيشتر بازی ناتوراليستی بود که ميشه بين اين جنس بازی با کار يک نابازيگر فرق گذاشت ... ديگر اينکه پايان فيلم به گونه ای که شما ميگی يه مقدار اغراق شده در ميومد و به قول معروف خيلی گل درشت ميشد و به کليت فيلم لطمه ميزد ... به هرحال خيلی خوشحالم که به هنر به خصوص سينما که واقعا تو اين مملکت مهجور واقع شده ، توجه داری و براش وقت ميزاری ... به اميد اعتلای فرهنگ و آزادی هنر در ايران عزيز ... پيروز باشی و عاشق ...

فيلم را هنوز نديدم بعد نظرمو می گم.. گرچه وسوسه شدم که نقد هر دو شما را بخونم !

شبح گرامی
مطلبی نوشته‌ام با عنوان "ما بچه‌های نسل سوم" ... خوشحال میشوم نظرت را در موردش بدانم

سلام
جناب آقاي نويسنده وبلاگ شبح

از شما مي خواستم که لينک وبلاگ بنده را نيز به فهرست لينکهايي که داريد، اضافه کنيد. من قبلا لينک وبلاگ شما را قرار داده ام. متشکرم از لطف شما

پويا ارجمند

سلام من هم اين فيلم رو ديدم و ازخونه‌ی دانشجويی شون خوشم می‌اد نشون می‌ده که مردم جامعه‌ چقدر در گيرن با اينکه همه‌چيزشون به هم ربط داره ولی هر کدوم جدا هستن . بازی ها واقعا عالی بود ... مرسی که به من سر زدی

سلام شبح عزيز...شرمنده کردی....با خوندن نقد تو صلاح می دونم که بگم نقدواره ی من رو از گويا حذف کنن!!!! خسته نباشی... حسابی چيز ياد گرفتم از اين نوشته ات... و ممنون به خاطر لطف هميشه گی ت به من.... موفق باشی...باز هم می آم

باور کن تو عمرم نقد به اين دقيقی و کاملی و توپی نخونده بودم ...! دست مريزاد :)

مثل اینکه بالاخره در خانواده فرهانی بازیگری پیدا شده که ادعا نداره ولی واقعن هنرمنده و به نظر میاد سینما داره خون تازه ای پیدا می کنه و نسل دیجیتال داره بدجوری طومار نسل مقوایی رو می پیچونه / پس پیش به سوی آنارشیسم با زبان سینما / غیر از مطلب پربار ، این لینک های مطلب هات شاهکاره همیشه !

سلام...باور کن با نقد فيلم ميونه ای ندارم...گرچه تنها فيلمی بود که تو اين يک ساله توی سينما ديدم...اصلا با فيلمهای تجاری حال نميکنم...حتی اگه محتوی و موضوع داشته باشن...در عوض عاشق فيلمهای کيارستمی و مخملبافم...
حالا بگذريم...ديدی مادرم برای اولين بارتوی تاريخ (دو تا پست قبل ترت )برات (يعنی برام) کامنت گذاشته...شبح جان افتخار بزرگيه برای شما و وبلاگت ها...!؛)

سلام شبح جان. الان از وبلاگ مهشيد ميام. فقط خواستم بگم که خيلی ماهی و کاش هممون ؛ شرح صدر؛ رو یک کمی از تو ياد بگيريم.

سلام
منم ۴ ام حالا ميرم می خونم

آخ .. اگه فرشته (زنِ رضا رویگری) بدونه گفتی بازیگر رو به زوال ... چه حالی میشه!... :)))))

من با مُردن ِ شاپوری موافق نيستم. چون ما حتی صحنه ی درگيری جهان و شاپوری رو نمی بينم و معلوم نيست چه اتفاقی افتاده. ميشه تصور کرد که شاپوری فقط زخمی شده.... و در مورد سمبوليسم. فکر می کنم انتخاب شعل شاپوری که صاحب بوتيک هاست هم هوشمندانه بوده. نگاهی که شاپوری به آدمها دارد مثل مانکن يا مهره است و شايد به همين خاطر جهان زياد دوست ندارد اتی به بوتيک بيايد.

سلام برم متنو بخونم ..:)