صدای انفجار و بوی آتشی که شهر را فراگرفته است؛ صدای خرد شدن و بوی سوختن دين ايدئولوژی شده‌ی خرافی است که ربع قرن تسلط خود را به بهانه‌ی مردمی بودن حفظ کرده بود. مهم نيست چه اتفاقی در آينده بيافتد يا مردم آماده باشند چه هزينه‌یی را برای رهایی و آزادی خود بپردازند؛ مهم اين است که اکثريت جامعه ايران از بند خرافات قرون‌وسطایی رهایی پيدا کرده‌اند. گيرم خرافات مدرن و عدم آگاهی عميق از خواسته‌های‌شان هنوز حل نشده باقی مانده باشد. امروز ديگر نمی‌توان گفت مردم ايران خود و در ضميرشان در چنگال ديو جهل گرفتارند. امروز ادامه‌ی حيات حکومت فقط با سلطه‌ی دروغين و با ارعاب ميسر است و اين سلطه چون حبابی بر آب شکننده و ترکيدنی است! مگر رژيم شاه با ساواک جهنمی و با گارد جاويدان و با مدرن‌ترين ارتش منطقه توانست سلطه‌ی خود را بر مردم ابدی کند. اميدوار باشيد سحر نزديک است و سپيده در حال دميدن است.
پی‌نوشت: امسال چهارشنبه‌سوری حتا از سال گذشته‌ هم باشکوه‌تر است. شعله‌های آتش جلوی خانه‌ی ما که بلندتر از سال قبل است. از اين‌جا که من نشسته‌ام تقريبا تمام تهران پيدا است. فشفشه‌های بسيار زيبایی در آسمان منفجر می‌شود. صدای انفجارها هر چند در شرايط عادی عذاب‌آور است اما امشب طنين خاصی دارد. نوشتن بس است بروم دوباره از روی آتش بپرم.