اينك فراز قلهي عمر با پيشينهيي كه ملاك محك است و پسينهيي كه هنوزت اميد زيستن افق تا افق در تير رس نگاهت تجربه را آن مايه فرا چنگ آوردهيي كه خامي شباب را با لبخندهيي ياد ميكني و اميد را چندان به سينه داري كه رخ در رخ دنيا قد فراز ميكني راستي را كه شگفت سالي ست چهل سالهگي 78، سروش اين شعر را همان دوستي سروده است كه آن شعر را سروده بود.
June 21, 2002 12:17 AM
تعداد مطالب وبلاگ: 1209
تعداد نظرات: 23455
تعداد بازديد کنندگان: