من‍ام آري من‍ام
كه از اين گونه تلخ مي‍گريم
كه اينك
زايشِ من
از پس دردي چهل ساله
در نگرانييِ اين نيمروزِ تفته
در دامانِ تو كه اطمينان است و پذيرش است
كه نوازش و بخشش است.
احمد شاملو، مرثيه‍هاي خاك، و حسرتي